ซินยุนบก 16
ซินยุนบกรีบเข้ามาดูคิมฮงโด “อาจารย์ หึ ท่านเป็นไรหรือเปล่า”
“บอกว่าอย่าออกมาไงล่ะ”
“แต่มือ ท่านจะถูกทำลายอีกครั้ง ข้าจะนิ่งดูดายได้ยังไง”
“แต่เราจะทำให้ฝ่าบาท ทรงผิดหวัง งานก็ไม่ได้คืบหน้าไปอีก”
“น่าจะยังมีทางอื่นบ้าง”
ใต้ เท้าชางนำภาพกลับมาและบอกเสนาขวาว่า
“เหมือนที่เห็นอยู่ เราสามารถเอาคืนมาได้หมด”
“อึม ลำบากท่านจริงๆ ไม่เข้าใจว่ารูปพวกนี้ จะมีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขานักหนา”
“ในเมื่อคิมฮงโดเริ่มสืบเรื่องใน อดีตอย่างเปิดเผย ก็แสดงว่าฝ่าบาทก็ทรงคิดเหมือนกัน แต่ยังไงก็ช่าง กุญแจดอกสำคัญมาอยู่ในมือเรา ฝ่าบาทจะไม่มีวันได้รู้ความจริงเด็ดขาด”
“อึ ม แน่นอน ตอนนี้เจ้าทังวอนก็คงหมดทาง ได้แต่ยอมรามือ ต่อเรื่องที่ฝ่าบาทมีรับสั่ง”
“งานนี้ท่านทำดีมาก ขอชมเชย”
“งั้น ตอนนี้ ใต้เท้าคงวางใจแล้วสิ”
ด้านซินยุนบกรวบรวมข้อมูลมาให้คิมฮงโด
“คง จะได้แค่นี้”
“อึม พอแล้ว” (เพิ่มเติม…)
ซินยุนบก 16-20 13 พฤศจิกายน, 2009
ซินยุนบก 11-15 9 พฤศจิกายน, 2009
ซินยุนบก 11
ใต้ เท้าชางนิ่งคิดเพียงลำพังว่า “ฝ่าบาททรงโปรดปรานเจ้าทังวอนนัก ถ้างานเขียนพระรูปเสร็จเมื่อไหร่ จะทรงมีปูนบำเหน็จให้อย่างงาม หวังว่า คงไม่ใช่ให้เขาเป็นหัวหน้าศูนย์ศิลปะแทนข้าหรอกนะ หรือไม่ก็ให้มันอยู่เมืองหลวงตลอดไป”
ช่างเขียนเข้ามาหา “ใต้เท้าครับ”
“มาแล้วหรือ งานเป็นไงบ้าง ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือเปล่า”
“ครับใต้เท้า เรียบร้อยไม่มีปัญหา”
” อ้อ ดีมาก ถ้าเป็นไปตามที่คิด อีกไม่นานจะมีการเลือกช่างเขียนส่วนพระองค์คนใหม่ ถึงตอนนั้นข้าจะสนับสนุนเจ้า ให้ไปเขียนพระรูปของฝ่าบาทแทน เฮ่อๆๆ ใครที่มีโอกาส ได้ทำงานใหญ่ขนาดนี้ จะถูกจารึกไปชั่วลูกชั่วหลาน รู้มั้ย”
“ข้าก็หวังพึ่งท่านนี่แหละครับ”
“อึม เอาเถอะ ข้ารู้ๆ เฮ่อๆๆ ถึงวันนี้ ข้าค่อยรู้สึกสบายใจหน่อย”
คิมฮงโดและซินยุนบกยังคงทำหน้าที่เขียนพระรูปของพระเจ้าจองโจอย่างตั้งใจ ระหว่างทำหน้าที่ด้วยกัน คิมฮงโดก็สังเกตซินยุนบกและถามว่า
“เจ้าคงไม่ใช่ เจ้าเป็นผู้ชายจริงหรือเปล่า” ซินยุนบกเงียบไป “ทำไมไม่ตอบคำถามของอาจารย์ล่ะ” (เพิ่มเติม…)
ซินยุนบก 6-10 30 ตุลาคม, 2009
ยอดหญิงตำนานศิลป์ ซินยุนบก 6
เจ้ากรมทูลพระราชาจองโจว่า
“กรรมการ ทุกคนไม่ให้ผ่าน ทรงเห็นด้วยมั้ยพะยะค่ะ”
“มันก็น่าอยู่หรอก ที่ช่างเขียนอาวุโสทั้งหลายจะไม่พอใจกับภาพนี้ ที่จริงมันก็สมเหตุผล”
“นั่น สิพะยะค่ะ เพราะมันคือภาพอนาจารชัดๆ ถ้าไง ตัดสินไม่ผ่านดีมั้ยพะยะค่ะ เฮ่อ”
“เดี๋ยวก่อน ท่านไม่รู้จริงหรือว่าภาพนี้มีค่าแค่ไหน”
“ฝ่า บาทไม่ทรงเห็นด้วยหรือว่า ภาพนี้ เหมือนภาพดาษดื่นที่มีอยู่ทั่วไปน่ะพะยะค่ะ”
“นี่แหละคือประเด็นสำคัญ บรรยากาศในภาพเหมือนจะคุ้นตามานาน แต่จริงๆ ไม่ใช่ หญิงสาวพากันไปเล่นน้ำ ในที่ๆ เป็นเขตหวงห้ามสำหรับผู้ชาย ซึ่งก็แปลว่าพวกเราไม่ได้เห็น หึ หรือต่อให้เห็น ผู้หญิงคงไม่เปิดเผยขนาดนี้ หรือท่านว่าไง แสดงว่า ภาพนี้คงไม่ใช่นั่งนึกเอาเอง แต่ต้องเห็นกับตา พรสรรค์เป็นเพียงส่วนหนึ่ง แต่เขามีวิธีไหนบ้าง ที่ทำให้ผู้หญิงทำตัวเหมือนปกติได้ ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติไปหมด หึ ภาพแบบนี้ มันต้องเห็นกับตาถึงถ่ายทอดออกมาได้ขนาดนี้ ปกติผู้หญิงมักอยู่ใต้อาภรณ์ที่ปิดมิดชิด แต่นี่คือเนื้อแท้ของมนุษย์ มันช่างน่าทึ่งเหลือเกิน เฮ่อๆๆ”
เจ้ากรมเล่าให้ใต้เท้าชางฟัง เขาได้แต่ถอนใจ
เมื่อซินยุนบกได้เป็นช่างเขียน คิมฮงโดพาซินยุนบกเข้าเฝ้าพระราชาจองโจ
“เด็กคนนี้น่ะหรือ ที่ท่านบอกว่าดูเขามานาน”
“พะยะค่ะ ถูกต้องแล้ว” (เพิ่มเติม…)
ซินยุนบก 1-5 30 ตุลาคม, 2009
ยอดหญิงตำนานศิลป์ ซินยุนบก 1
“มีคนๆ หนึ่ง ที่ข้าต้องการจะกล่าวถึง คนที่ทำให้ข้า ทั้งปิติยินดี แฝงด้วยความปวดร้าว ดีใจที่ได้นึกถึง แต่ก็เสียใจที่กำลังจะสูญเสียนางไป นางเป็นทั้งลูกศิษย์ของข้า เป็นอาจารย์ของข้า เป็นเพื่อนที่แสนดี และรวมถึง เป็นคนที่ข้ารัก” คิมฮงโดกล่าว
ซินยุนบก เด็กสาวซึ่งมีพรสวรรค์ด้านการเขียนรูป แต่ถูกเลี้ยงดูในฐานะเด็กผู้ชาย วันหนึ่งด้วยความบังเอิญ ไปเขียนรูป พระอัยยิกาแอบนัดพบชายชู้ในบ้านหลังหนึ่ง จนเป็นเหตุให้พระนางทรงกริ้ว และสั่งให้ศูนย์ศิลปะตามหาเจ้าของภาพเขียนให้เจอ
ซินยุนบกได้พบนางโลม โฉมงามคนหนึ่งนามว่า ชอนเฮียง และนางก็ช่วยให้ซินยุนบกหนีพ้นจากการถูกตามล่า
อิกแจถูกสั่งให้ตามหา เจ้าของภาพเพราะเป็นคนสอน แต่เขาก็หาไม่เจอ จนมานั่งบ่นกับซินยุนบก
“นั่น สิ เจ้าคิดว่าใครเขียน พอจะเดาออกมั้ยว่าฝีมือใคร ถึงข้าจะไม่พูด แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ล้อเล่นหรอกนะ ขนาดเป็นรับสั่งของพระอัยยิกาลงมา คงไม่ยุติง่ายๆ แน่ แย่จริงๆ”
ซินยุนบกอึ้ง “พระอัยยิกาหรือครับ”
“ใช่ ยุนบก แต่เจ้าไม่ต้องกลัวหรอกนะ ขอเพียงจับคนๆ นี้ได้ ศูนย์ศิลปะก็จะเข้าสู่ภาวะปกติอีกครั้ง ส่วนเจ้า ก็เตรียมตัวไว้สำหรับการสอบช่างเขียนในเดือนหน้า เข้าใจมั้ย ออกไปได้แล้วลูก คนต่อไปใครอีก”
“เกี่ยวกับรูปนั้น ท่านว่ามันมีปัญหาขนาดนี้เชียวหรือ”
“แต่มันน่าแปลก” ซินยอนบกว่า
“มี อะไรแปลกหรือ”
“ข้าเป็นนักเรียนศิลปะมา 3 ปี ไม่เคยเห็นการเขียนรูปผู้หญิงมาก่อน” (เพิ่มเติม…)
เรื่องย่อ(สั้น) เสน่หาเงินตรา 29 ตุลาคม, 2009
เสน่หาเงินตรา
ฟ่างหรือฟาริดาเด็กหญิงฉลาดหน้าตาน่ารัก มีความสุขกับครอบครัวที่อบอุ่นมีพ่อแม่พร้อม แต่พออายุได้สิบขวบ นายพจน์ผู้เป็นพ่อเป็นข้าราชการย้ายไปทำงานต่างจังหวัดให้เนียนนิภาภรรยาและฟ่างลูกสาวคนเดียวอยู่ที่บ้านกรุงเทพเพียงลำพัง ที่เป็นเช่นนี้เพราะนายพจน์จะพาภรรยาใหม่เป็นเศรษฐีณี ไปอยู่ด้วยกันที่ต่างจังหวัด
ต่อมาวันหนึ่งในคืนวันฝนตกฟ้าคะนอง พจน์กล่าวหาว่าเขารู้และไม่สบายใจมาตลอดว่าเนียนนิภามีชู้ และฟ่างคือลูกชู้ เนียนนิภา เสียใจจนช็อคหมดสติ เนียนนิภาฟื้นขึ้นมากลายเป็นคนเสียสติและเข้าใจว่าฟ่างเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องถูกนายพจน์ทิ้ง เนียนนิภาทุบตีฟ่างที่เธอรักแทบทุกวัน
(เพิ่มเติม…)
เรื่องย่อ(สั้น) รหัสโลกันตร์ 29 ตุลาคม, 2009
รหัสโลกันตร์
บทประพันธ์ เพชรน้ำหนึ่ง
บทโทรทัศน์ ดาวเหนือ
กำกับการแสดงโดย เอกภพ ตันหยงมาศกุล.
แนว แอคชั่น ดราม่า ภาคต่อจาก เย้ยฟ้าท้าดิน
“ เมื่อหนุ่มอัจฉริยะทางเกมคอมพิวเตอร์ที่สิ้นศรัทธาในความดีเพราะถูกเพื่อนรักหักหลัง จำเป็นต้องมาต่อกรกับศัตรูที่ร้ายกาจกว่าในเกม โดยมีชีวิตของผู้หญิงที่ตนรักและเพื่อนมนุษย์เป็นเดิมพัน เขาจะชนะสงครามครั้งนี้ได้อย่างไร
20 ปีหลังจากการล่มสลายของแก๊งอินทรี แก๊งอาชญากรที่มีเครือข่ายทั่วโลก ไม่เว้นแม้แต่ประเทศไทย สังคมดูเหมือนจะกลับมาสงบสุขอีกครั้ง แต่ความจริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่ แก๊งอินทรีได้ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ เพื่อรอการปฏิบัติการการยึดโลกครั้งใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม (เพิ่มเติม…)
เรื่องย่อ(สั้น) สูตรเสน่หา 29 ตุลาคม, 2009
เรื่องย่อ “สูตรเสน่หา”
บทประพันธ์ : กิ่งฉัตร
บทโทรทัศน์ : ณัฐิยา ศิรกรวิไล
กำกับการแสดง : อำไพพร จิตต์ไม่งง
ดำเนินงานสร้างโดย : หทัยรัตน์ อมตวณิชย์ บริษัทละครไท จำกัด
ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.30 น.ช่อง 3 เริ่มพฤหัสที่ 29 ตุลาคมนี้
ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ รับบท พสุ(ดิน)
แอน ทองประสม อลิน
วิลลี่ แมคอินทอช อนุชา
ซอนย่า คูลิ่ง โสภิตา
นิธิ สมุทรโคจร ปฏิคม(ตัวเปี๊ยก)
ปานวาด เหมณี หมิง
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล นภา(ฟ้า)
นิธิชัย ยศอมรสุนทร วายุ(ลม)
ดารัณ บุณยศักดิ์ วาริน(น้ำ)
ดวงตา ตุงคะมณี คุณหญิงอมรา
ดวงใจ หทัยกาญจน์ นงพะงา
เกรียงไกร อุณหะนันทน์ อนันต์
สุเมธ องอาจ เมฆา
อรหทัย ซื่อศรีสวัสดิ์ อี่
ปาจารีย์ ณ นคร เพียว
จุ๊บจิ๊บ เชิญยิ้ม ลูกเป็ด
ชมพู่ ก่อนบ่ายฯ อ้อน
ภัณฑิรา ฟูกลิ่น ฮยองกึน
แอนนา อนิสา กร้านท์ ปูเป้
(เพิ่มเติม…)
มูยุล 35-36 จบบริบูรณ์ 19 กันยายน, 2009
มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน 35
พระราชามูยุลทรงตรัสกับพระราชายูริในพระทัย
“เสด็จ พ่อ หม่อมฉัน ใกล้จะออกศึกอีกครั้ง หม่อมฉัน จะสานต่อความฝัน ทำให้โกคูรยอเป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่ เอาชนะพูยอ มุ่งไปข้างหน้า ยึดคืนดินแดนที่เราเคยสูญเสีย กลับมาให้หมด ขอเสด็จพ่อ ทรงช่วยหม่อมฉันด้วย”
มาโนรายงานแม่ทัพใหญ่เคยูว่า
“ไพร่พลมากกว่าที่คิดน่ะครับ ถ้าไงอย่าเพิ่งปะทะ รอดูสถานการณ์ก่อนแล้วค่อย”
เคยูแทรกว่า “ไม่จำเป็น ถ้าทำตามแผนที่วางไว้ ก็เริ่มจากที่นี่ ข้าจะโจมตีด้านหน้า เจ้าไปด้านข้าง”
“ครับ”
“อย่าใช้เวลานานนัก ไม่งั้นเราจะเสียเปรียบ”
“ทราบแล้วครับ”
แคว้นพูยอ ทหารรายงานโทจินว่า
“ทหารโกคูรยอข้ามพรมแดนมา เข้าถึง “เบฮักกุก” แล้วครับ” (เพิ่มเติม…)
มูยุล 33-34 19 กันยายน, 2009
มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน 33
องค์หญิงเซยูทราบก็รีบมาเฝ้า แต่พระราชามูยุลทรงหลบหน้าไปด้วยความเสียพระทัย องค์หญิงเซยูบอกกับคูชูว่า
“ท่านคูชู เป็นคนสนิทที่ติดตามเสด็จพ่อมา มีหลายครั้งในอดีต ที่เคยเผชิญกับเรื่องวิกฤติ ถ้าไงคราวนี้ ก็ช่วยชี้นำให้ฝ่าบาทด้วยล่ะ”
คูชูเข้าไปเฝ้าพระราชามูยุล
“ฝ่าบาท”
“ข้า รู้ ในฐานะที่เป็นพระราชา ไม่ควรทำตัวอ่อนแอ ถึงมีปัญหาก็ต้องเข้มแข็ง แต่ว่า ข้ารู้สึกเหมือนตัวเองมืดแปดด้าน ไม่รู้จะไปทางไหนดี”
“หม่อม ฉันเข้าใจความทุกข์ของฝ่าบาท แต่ตอนนี้เป็นช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน หากแม้แต่ฝ่าบาทยังสับสน งั้นบ้านเมืองของเรา อาจอยู่ต่อไม่ได้ เมื่อเป็นพระราชา สิ่งแรกก็คือต้องเก็บงำความรู้สึก ห้ามแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น เพราะหลังจากนี้ ยังมีเรื่องราวที่หนักหน่วงตามมาอีกมากมาย ทั้งหมดนี้ ฝ่าบาทล้วนต้องเผชิญทั้งสิ้น”
พระมเหสีลีจีอาทราบก็เรียบมาเข้าเฝ้า แต่มาโนบอกว่ามีพระบัญชาไม่อยากพบใครทั้งสิ้น พระมเหสีลีจีอาจึงเรียกมยองจินมาพบด่วน
“ข้าชักสงสัยความสามารถของท่านซะแล้ว” (เพิ่มเติม…)
มูยุล 31-32 9 กันยายน, 2009
มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน 31
องค์ชายมูยุลรีบไปเฝ้าพระราชายูริทันที รวมทั้งองค์หญิงเซยู
“ฮือๆๆ เสด็จพ่อ”
“ฮือ ฮือ ข้ารู้สึกเสียใจที่ไม่อาจรักษารากฐานที่เสด็จพ่อทรงสร้างมาแม้จะพยายาม บากบั่นแค่ไหน ใครๆ ก็ว่าเทียบกับเสด็จพ่อแล้ว ข้ายังห่างไกลนัก แถมยังว่าข้าได้ครองบัลลังก์เพราะกระบี่หักเล่มหนึ่ง รู้มั้ยว่านี่คืออะไร มันเป็นของสิ่งเดียว ที่พ่อข้าเหลือไว้ให้ ข้าเคยคิดว่าถ้าเจอพ่อ ความทุกข์ทั้งหลายก็จะหมดสิ้นไป แต่ว่ามันไม่ใช่อย่างงั้น ข้ายังมีความน้อยใจต่อเสด็จพ่ออยู่ เพราะฉะนั้น ข้าถึงรู้ดีว่า เจ้าคิดยังไง เมื่อคืนข้าฝันเห็นยอจินมา ถึงเขาจะตาย แต่หน้าตายังเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด ข้ายังเห็นเจ้าพี่ใหญ่ของเจ้า รวมถึงแฮเมียงด้วย ไม่น่าเชื่อว่าลูกชายสามคน จะด่วนจากข้าไปซะหมด แล้วทำไมข้า ยังมีชีวิตอยู่ถึงป่านนี้ โลกนี้ จะหาพ่อคนไหนเหมือนข้าไม่มีอีกแล้ว เจ้ายังจะช่วยข้าหรือเปล่า เจ้าอาจต้องใช้ชีวิตอยู่ในสนามรบจนตาย อยู่กับการต่อสู้และนองเลือด ถึงอย่างงั้น เจ้ายังจะช่วยหรือเปล่า นับแต่นี้ ข้าจะไม่กลัวโชคชะตาอีกแล้ว”
“หึ ฝ่าบาท”
“ฮือ ฮือ ฮือ มาใกล้ๆ ข้าซิ เห็นทีว่า ข้าคงเหลือเวลาจะอยู่อีกไม่นานแล้ว”
พระมเหสีมียูได้ฟังเช่นนั้นก็ยิ่งร้องไห้ “ฮือๆๆ ฮือๆๆ”
“เสด็จพ่อ”
“ข้า อยากไปตำหนักเทพซักครั้ง พระราชา ไม่ควรจบชีวิตตัวเอง อยู่ในวังหลวงแห่งนี้ อย่าให้เหล่าขุนนาง มาเห็นพระราชาในวาระสุดท้าย ก่อนที่จะไป มีเพียงรัชทายาทที่จะอยู่เคียงข้าง”
“หึ หม่อมฉันจะให้ฝ่าบาท ไปอยู่ตำหนักเทพได้ยังไง”
“แต่นี่คือ คำสั่งของบรรพชน” (เพิ่มเติม…)
